İnşaat mühendisliği, insanlığın başlaması ile birlikte hayatın vazgeçilmez bir parçası olmuştur. İnşaat mühendisliğinin ilk örneklerine M.Ö.4000 ve M.Ö.2000 yılları arasında Antik Mısır ve Mezopotamya (Eski Irak) bölgelerinde rastlanmaktadır. İnsanların göçebe hayattan yerleşik hayata geçmesi ile doğan barınma ihtiyacı, inşaat mühendisliğinin temellerini atmıştır. Daha sonra yerleşim yerleri arasında doğan ulaşım ihtiyacı da bu alandaki mühendislik çalışmalarını getirmiştir.

Büyük yapıların ilk örnekleri M.Ö yaklaşık 2700-2500 lerde yapılmış olan Mısır Piramitleri’dir. Bunun dışında Antik Yunan’da Athena Tapınağı Parthenon, Roma mühendisleri tarafından yapılmış olan Appian Yolu, Çin İmparatorluğu döneminde yapılan Çin Seddi ve Sri Lanka’nın Anuradhapura şehrindeki Jetavanaramaya Buddha Anıtı en eski yapılara diğer örneklerdir.

İnşaat Mühendisliği alanında dünya üzerindeki ilk okul olarak Fransa’da Köprü ve Otoyol Kolordusu’ndan ayrılarak 1747 yılında Köprü ve Karayolları Ulusal Okulu ismini alan okuldur. Bu okul hocaları tarafından hidrolik, makina mekaniği, malzeme bilimi gibi alanlarda standartlar haline gelen kitaplar yayınlanmıştır.

İhtiyaçtan dolayı tasarım, hesaplama, amprik formüller gibi kavramları kendi kendini yetiştirerek kullanan sivil halkın içerisinden asker olmasalar da mühendislik yapan kişiler oluşmuştur. İngiltere’de James Brindley bir değirmenci olarak başladı ve yüzyılın önde gelen kanal üreticisi haline geldi, John Rennie değirmenci çırağı iken Yeni Londra Köprüsünü inşa etti. Bir taş ustası olan Thomas Telford, İngiltere’nin önde gelen karayolu üreticisi oldu. Thomas Telford daha sonra, 1828 yılında inşaat mühendisliğinin resmen bir meslek olarak tanınması ile kurulan  ve bu alandaki ilk kurum olma özelliğini taşıyan İnşaat Mühendisler Kurumu’nun ilk başkanı olmuştur.

İnşaat mühendisliği terimi yine 18. yy da ilk olarak, sivil mühendislik çalışmalarını askeri mühendislik çalışmalarından ayırmak için “civil engineering” olarak kullanılmıştır.

1819 yılında kurulan Norwich Üniversitesi, ABD’de inşaat mühendisliği veren ilk üniversite olmuştur.

Ülkemizde ise,  1727 yılında Damat İbrahim Paşa tarafından açılan ve İTÜ İnşaat Fakultesi’nin başlangıcı olarak kabul edilen Humbarhane inşaat mühendisliği biliminin ilk adımlarıdır. Bugünkü anlamda sivil inşaat mühendisliği ise ilk olarak 1883’de kurulan Hendese-i Mülkiye ile başlamıştır.

Kaynak: wikipedia

İnşaat Mühendisliğinin Tarihçesi

Tarihçe

Türkiye’de mühendisliğin tarihi, Gazi Hasan Paşa’nın ve Baron de Tott’un teklifi ile III. Mustafa’nın 1773 yılında gemi inşaat mühendisleri yetiştiren Mühendishane-i Bahri-i-Hümayun’u açmasıyla başlar. Yine Türkiye’de inşaat mühendisliğinin tarihi İTÜ İnşaat Mühendisliği Bölümü’nün tarihi ile aynıdır. Bu tarih 1795 yılında tarafından çok ileri bir kanunname ile kurulan ‘Mühendishane-i Berr-i Humayun’ ile  başlar. Bugünkü anlamda sivil inşaat mühendislik eğitimine ise 1883 yılında ‘Hendese-i Mülkiye’nin kurulmasıyla geçilir.

Hendese’i Mülkiye’den yetişen genç mühendisler ülkede birçok yol ve köprünün yapımına imza attılar. 1909 yılında okul Nafia Vekaleti’ne (Bayındırlık Bakanlığı) bağlanarak Mühendis Mekteb-i Alisi adını aldı. Bu devrede okulun hocaları arasına 1916 yılında ünlü Prof.Dr. Philip Focheimer ile yine dünyaca meşhur zemin mekaniği kurucusu Prof. Dr. Karl Von Terzaghi katılmış ve Zemin Mekaniği bilim dalı İTÜ İnşaat Mühendisliği Bölümü’nde kurulmuştur. 1928 yılında Mühendis Mekteb-i Alisi Yüksek Mühendis Mektebi, 1941’de Yüksek Mühendis Okulu adını almıştır. 1944 yılında adı İstanbul Teknik Üniversitesi’ne dönüşmüştür. Bu aşamada İTÜ, İnşaat, Mimarlık, Makine ve Elektrik Fakülteleri olmak üzere dört fakülteden oluşmuştur.

Kaynak: http://www.insmuh.itu.edu.tr/hakkimizda/tarihce